dinsdag 19 juni 2018

Zie ik iets wat er niet is?



Er zijn mensen, die zien kans een orchidee niet alleen vier maanden te laten bloeien, maar weten het ding ook te bewegen over te gaan tot een tweede, derde, vierde etc. bloei. 

In tegenstelling tot mijn moeder behoor ik niet tot die mensen. Een orchidee die het bij mij drie maanden volhoudt is een unicum. Tot ik mij na het overlijden van Mam over twee van haar orchideeΓ«n ontfermde. De ene stond al volop in bloei, de andere vertoonde wat knopjes. 

Zeven weken na het overlijden van Mams stond Knopje ineens in bloei. Natuurlijk, het zat eraan te komen, maar toch zag ik het als een teken. Ondertussen zijn we drie maanden verder en Knopje bloeit nog steeds. Een unicum wat mij en mijn beperkte groene vinger-talenten  betreft. 

En toen drong het tot mij door. Die andere, die al volop in bloei stond toen ik haar mee naar huis nam, die bloeit nog steeds. Die ene nieuwe stengel die zo laag hangt, dat kan ik wel verklaren. Maar die hoge tak. Pfff... Alle oorspronkelijke bloemen zijn ondertussen al verdord en achter de verwarming gevallen, maar de punt blijft groeien, er blijven knoppen aan komen en bloemen open gaan. 

Ik zie vast iets wat er niet is.... Maar volgens mij ontfermt Mam's zich nog steeds een beetje over haar kindjes de orchideeΓ«n. Of haar groene vingers zijn op mij over gegaan. Dat kan ook nog. Hoe dan ook, ik ben nog steeds blij met het impulsieve besluit die laatste twee planten dan maar zelf mee te nemen. Is Mam's toch nog een beetje bij me. 

zaterdag 16 juni 2018

Spierpijn

Dat ik op vrije dagen al rond zes uur op ben, daar lig al lang niet meer wakker van. Ik maak er zelfs gebruik van. Zo liep ik gisterenochtend al om kwart over zes aangekleed en wel met één met rommel en maden gevulde vuilnisbak te sjouwen. Want no way that ik die zak op mijn balkon ging verwisselen. Dus ben ik met de volle (metalen) vuilnisbak dwars door het huis 'gerend' en heb deze beneden bij de struiken naast de parkeerplaatsen neergezet. Wat mij betreft een diervriendelijke plek om de vuilniszak te lichten en dicht te knopen. Bovendien slechts 50 - 60 meter van de ondergrondse vuilniscontainer verwijderd dus ik hoefde niet echt ver te wandelen om de nog net bewegende vuilniszak definitief aan het oog te onttrekken. Daarna heb ik een grote emmer sop gehaald, de vuilnisbak schoongemaakt en in de schuur bij het andere grof vuil gezet. Na twintig jaar trouwe dienst zitten er gaten in de bodem en is het tijd geworden voor een andere oplossing. Voor nu gebruiken Zoon en ik de kleine vuilmniszakken op. We moeten dan wel wat vaker richting de ondergrondse vuilniscontainer maar dat is met dit weer niet erg. Van de winter zien we wel verder. 

Daarna, omdat ik toch lekker bezig was, heb ik de eettafel anders neergezet, de zithoek geherpositioneerd en ben met stofdoek en -zuiger in de weer gegaan. Drie wassen gedraaid, bank opgeflufd, plaid ook nog maar gewassen. Echt, ik heb een enorm tevreden gevoel aan de dag van gisteren over gehouden. En, wat mij betreft onbegrijpelijk, spierpijn in mijn armen en schouders. 

Toet heeft wel een verklaring. 'Je liep nogal krampachtig, met je armen he-le-maal gestrekt, met die vuilnisbak door het huis', zei hij. 'Wij zeiden nog, dat komt zeker door die dikke spin die aan de zijkant hangt', doet Rozifantje een duit in het zakje. 'It moet det spider zijn keweest went de frjiemelbeasties hef ik niet kezien', aldus Moeltje. 'Zai zijn niet strong kenoek om de deksel op te tillen'. 'Dikke spin?', vraag ik met een vies gezicht. 'Hoe dik? En wat weten jullie van die frjie.. euh friemelbeestjes?'. 'Nouhou', antwoord Toet met een big smile. 'De spin was zo groot als mijn rode neus en ik was er bij toen Zoon donderdag het deksel van de vuilnisbak optilde en deze na een blik op de inhoud te hebben geworpen snel weer dicht maakte'. Ik slik bij het horen van het formaat van de spin en de reactie van Zoon. 'Die spin euhm die is toch wel mee naar buiten gegaan he?', vraag ik enigzins angstig. 'HIj hield zich net zo krampachtig aan de vuilnisbak vast als jij die bak zelf droeg', giebelt Rozifantje.'Waarchijnlijk omdat hij daar maar vier poten voor vrij had. In die andere vier had hij zijn kam, krulspelden en haarlak vast'. 

Ik haal opgelucht adem. Ik had geen spin gezien en het gefriemel viel eigenlijk ook wel mee. 'Ik denk det de frjiemelbeasties nok sliepen', knikt Moeltje. 'Joe wez wel erk vroek kisterenmorken'.  Ik lach eens schaapachtig en denk, 'Gelukkig wel. Als al die beesten wakker waren geweest...'. Ik weiger er gewoon aan te denken. Maar mijn spierpijn is verklaard.  

Hoe ben jij met 'frjiemelbeasties'?

π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½


NaschriftToet is een CliniClown muisje en hier te bestellen. Rozi is een creatie van Appelig en, helaas voor jullie, One-of-a-Kind. Moeltje is 20 jaar geleden in de rugzak van Zoon mee verhuisd vanuit het grote Amerika.

donderdag 14 juni 2018

Hans en Grietje volgens Moeltje

'Really Boyszz, keloof mai nou maer, dat hele verhael ven Hens en Grietschen is kelogen. Het bestaet not. No kind is so stjoepid as deze twee'.  'Ja maar Moeltje, het is natuurlijk wel al heel lang geleden gebeurt en misschien waren de kinderen toen nog niet zo slim', piept Rozifantje. 'No Boyszz, ekt not. It besteat not'. Toet kijkt hem bedenkelijk aan. 'Wat klopt er dan niet Moeltje?', vraagt hij timide. 

'Let's begin bij the begin', zegt Moeltje. 'The father zou hen in the bos hebben achterkelaten. Keken zij toevallig allebei for a long time the andere kent op? So lang dat the father alle time had om weg te runnen? And thet hebben zai niet kehoord? Woodchoppers dragen sware skoenen, thet hear joe wen iemands daor op runt. Echt wel'.

'And wat decht joe van de broodcrumbs? Yeas, the birdies hebben die waerschijnlijk opkeketen, maar joe and ik weten beide that birdies det eat also crap'. 'Krep? vraagt Toet. 'Wat is krep?'. 'Poop', verduidelijkt Moeltje. 'So zai couldn't follow the broodcrumbs, maer der must hef been a poop-spoor. The poopies woed hef been a beetje verder ven elkaar den de broodcrumbs maer toch.. As zai een beetje koed uit de ookjes hebben gekeken, hadden zai det spoor ekt wel kezien. Tochk?' 'Ik denk het', antwoord Toet bedenkelijk.

'End den the ouwd vroeuwrtje in de wood. E heks? Iederbodie weat tochk det joe can herken a heks omdaet zai een groen kezichlt hebben. De hele verhael zekt niks over groen kezicht. Ik denk det Hens aankeboden heeft om de oven skoon te maeken en thet Grietschen een grepje out heeft willen haelen waet e beatje fout is gekaan. Bovendien, de oven heeft nooit aankestaen. Der was not even gas in the woed. Soooo..'. 

Triomfantelijk kijkt de bruine beer zijn twee vriendjes aan. 'Now, wet seggen joelie er ven?' 'Ik denk dat je gelijk hebt Moeltje', zegt Rozifantje aarzelend. 'Ja', bromt Toet, 'Hoewel ik toch denk dat de kinderen heel lang geleden, in een land hier ver vandaan, best wel zo euh...'. De grijze muis knijpt zijn ogen dicht om beter te kunnen nadenken. Dan schiet hij in de lach. 'Een poepspoor... Hoe verzin je het Moeltje'. 'Just mai duim, Toet, just mai duim'. 

π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½



NaschriftToet is een CliniClown muisje en hier te bestellen. Rozi is een creatie van Appelig en, helaas voor jullie, One-of-a-Kind. Moeltje is 20 jaar geleden in de rugzak van Zoon mee verhuisd vanuit het grote Amerika.