dinsdag 18 juli 2017

I hef mie meuments


Onlangs ontving ik een brief van een notaris uit Eindhoven met de melding dat mijn vader's overleden zus bij gebrek aan eigen kinderen haar bezittingen heeft nagelaten aan de kinderen van haar broers. Of we, ik in dit geval, even wat papieren wilde tekenen. Dat kon bij de notaris op kantoor of bij een notaris van mijn keuze hier in de regio. 

Via Broer hoorde ik dat die laatste optie nogal prijzig is dus besloot ik deze week eens niet op zaterdag naar Mams te gaan om de boodschappen te doen maar op mijn vrije doordeweekse dag zodat ik ook even bij de notaris langs kon. De keus viel op vandaag. 

Met behulp van de aanwijzingen van Broer en Google Maps parkeer ik zonder fout te rijden 50 minuten na vertrek uit Venlo bij de notaris voor de deur. So far so good. De notaris zit in een indrukwekkend pand. Een pand wat verwachtingen schept. Tenminste, bij mij. Ik sta voor de draaideur en die gaat niet draaien. Ik doe een stapje achteruit en ga op zoek naar een drukknop. Ik zie twee dames wenken. Ik ga op zoek naar een tweede ingang. Ik zie een van de dames een duwgebaar maken en ik weet, 'Dit is geen automatische draaideur'.

Gierend loop ik naar binnen, laat eerst mijn zonnebril en dan mijn leesbril vallen, pak in eerste instantie een boekenbon in plaats van mijn legitimatiebewijs. De dames lachen vrolijk mee. Vijf minuten later sta ik weer buiten, stap in mijn auto en rijd verder richting Mams. Omdat het een 'I hef mie meuments'-dag is draai ik zo de busbaan op en concludeer, terwijl het zweet mij uitbreekt, dat de afslag die ik wil nemen om mijn fout recht te zetten niet meer bestaat. Ahhhhhh!!!

De volgende afslag bestaat gelukkig nog wel en na een maken van een U-turn zit ik zo weer op de juiste weg. Eenmaal bij Mams bleek de jinx gebroken zodat het mij is gelukt om zowel Mams in haar rolstoel als een steeds voller wordende boodschappenmand op wielen door een Duitse GrootGrutter te manouvreren zonder noemswaardige schade aan de omstanders aan te brengen.  Wat gezien het begin van de dag een mirakel genoemd kan worden. 

5 opmerkingen:

  1. Geweldig logje.. wie heeft ze niet zulke dagen hè, dan lijkt alles fout te gaan..
    Maar wat is een jinx??? Kan het wel opzoeken hoor, maar ik denk dat jij het veel leuker kunt uitleggen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die busbanen in Eindhoven zijn voor mij ook en probleem gebleken. Ineens zat ik erop. Na een tijdje kon ik er wel weer vanaf. Ik reed een stukje verder, nam een afslag en nog een afslag: En weer zat ik op die stomme busbaan. Gelukkig was het laat in de avond en tot een frontale confrontaie met een bus is het dus niet gekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben na mijn u-turn maar even achter iemand aangereden anders was ik zo weer de busbaan opgereden. Als je 50 jaar een krappe bocht hebt moeten maken, dan valt het niet mee ineens een ruime bocht te moeten maken.. ;-)

      Verwijderen
  3. Bij mij duurt zoiets vaak een hele week...

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!