zondag 16 juli 2017

Naar de Maan!



Zaterdagavond laat, zo laat dat het eigenlijk al zondagochtend is, ontwaakt Rozi met een zacht kreetje uit een enge droom. 'Tiss er Rozzzzzzi', vraagt Toet slaperig. 'Nnnnnare droom', mompelt Rozi. 'Wa-over?', vraagt Toet. 'K-weenie', mompelt Rozi en schudt eens met zijn hoofdje, 'Maar eng wastie wel'. Toet wrijft zich door de ogen, slaat dan zijn pootjes om zijn vriendje heen, aait hem over zijn bolletje. 'Ik ben bij je Rozzzi'. Balancerend op de rugleuning van de bank kijken de boyszz onder het gordijn door naar buiten, naar de sterrenhemel, naar de maan. 'Weet je nog..', fluistert Rozi. 'Tuurlijk weet ik dat nog', bromt Toet. 'En jij dacht dat het allemaal gefotojokt was', giebelt Rozi.

π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½

De boyszz surfen wat op het net. Hun aandacht wordt getrokken door een artikel over 'global warming' en met name door een foto van de aarde die bij het artikel staat. 'Dat is een truc-foto', zegt Toet. 'Die foto is duidelijk gefotojokt. Net zo min als ik een foto van de onderkant van mijn voeten kan maken kan een mens een foto van de hele aarde waarop hij zelf staat maken'. 'Dan is die foto waarschijnlijk vanuit de ruimte gemaakt. Misschien zelfs wel vanaf de maan', zeg ik. Twee paar knuffelogen kijken mij vol ongeloof aan. 'Vanaf de maan?? Houdt je grootje voor de gek', bromt Toet.  Ik neem de laptop van hem over, voer een zoekopdracht in en even later lezen de boyszz over de eerste mensen op de maan. 'Daar had ik wel bij willen zijn', piept Rozi. 'We gaan tijdreizen', jubelt Toet. De jongens springen in de afwasbak die ook wel bekend staat als  Toet's Tijdmachine en stellen de coΓΆrdinaten in op 16 juli 1969, Kennedy Space Center.

In het holst van de nacht landt de tijdmachine in de struiken naast het lanceringsplatform en beginnen de boyszz aan de lange klim richting de cockpit van de Apollo 11. De boyszz kijken verwonderd en bewonderend om zich heen. 'Wat een knopjes, hendels en lampjes zeg', piept Rozi. 'Dat is nog eens andere koek dan die simpele tijdmachine van ons', bromt Toet. Na even rondgeneusd te hebben zoeken de boyszz een plekje in de cockpit waar zij uit het zicht van de bemanning kunnen blijven. In een paneel onder de stuurkolom, tussen draden en printplaten, vinden zij dat plekje. De boyszz maken het zich gemakkelijk en vallen in slaap.

Zij worden wakker wanneer ver onder hen een motor wordt gestart. Wanneer het aftellen wordt gestart tellen zij zachtjes mee. Tien - negen - acht… Bij één aangekomen wordt het lawaai bijna ondragelijk luid en voelen zij hoe de raket opstijgt. De boyszz worden stevig tegen het paneel aangeduwt. Zo stevig dat Toet even bang is dat hij uit zijn naadjes knapt en zijn hoofdje en buikje nooit meer rond zullen worden maar het gaat goed. De druk stabiliseert zich en de boyszz doen dat waar knuffels goed in zijn: stil liggen en slapen.

Wanneer Toet zijn ogen weer opendoet ziet hij Rozifantje lachend door de ruimte achter het paneel zweven. Hij schiet in de lach en begint spontaan rondjes te draaien. Ook hij zweeft. Na wat rondgebuiteld te hebben zweven de boyszz naar het paneel en schuiven het voorzichtig wat open. De drie astronauten in de cockpit zweven voor het grote raam. De boyszz zetten zich stevig af en voegen zich bij de drie astronauten die hen niet lijken te zien.  Het uitzicht is adembenemend mooi. Voor hun ogen wordt de aarde langzaam door de opgaande zon verlicht. Na nog wat buitelen en zweven trekken de boyszz zich weer terug achter het paneel, tussen de draden en printplaten.

Pas op 20 juli komen zij weer te voorschijn en sluipen aan boord van de maanlander. De boyss kruipen in de klaar hangende ruimtepakken.  'Het lijkt wel of er een dikke bult in zit', zegt Neil Armstrong wanneer hij zijn pak aantrekt. 'Zeg dat wel', antwoord Buzz Aldrin. 'Dat zijn de zenuwen jongens', reageert Michael Collins voordat hij zich terugtrekt in de raket. Neil en Buzz zetten hun helm op, koppelen de maanlander los en beginnen aan de afdeling naar de maan. Niet alleen hun eigen ogen staren naar het maanoppervlak. De boyszz hebben zich in zo in de helm gepositioneert dat ook zij een perfect zicht hebben. Het is Toet die na de landing samen met Neil als eerste naar buiten gaat en de historische woorden 'That's one small step for man, one giant leap for mankind' hoort.

Dan springt ook Buzz uit de maanlander en na het plaatsen van de Amerikaanse vlag gaan beide astronauten aan de slag om zo veel mogelijk maanstenen te zoeken. De boyszz kijken hun ogen uit, zien de aarde vanaf de maan. Veel te snel voor hun zin is de maanwandeling voorbij. Terug in de Apollo zoeken de jongens hun plekje achter het paneel weer op. Daar zitten zij nog steeds wanneer de capsule, alles wat over is van de Apollo 11, na een geslaagde landing op zee, aan boord van de USS Hornet wordt getakeld. Daar blijven zij zitten todat de capsule terug is op het Kennedy Space Center. Pas dan komen zij achter het paneel vandaag en gaan op zoek naar hun tijdmachine om zo terug naar huis te reizen. Het beeld van de aarde vanuit de ruimte, maar vooral het gevoel van wandelen op de maan zullen zij nooit vergeten.

Op 31 augustus 2012, na de herdenkingsdienst voor Neil, halen Buzz en Michael  in de plaatselijke kroeg herinneringen op aan Neil, hun ruimtereis, de maanlanding. Het voelt als het perfecte tijdstip voor ontboezemingen.  'Wat mij nou al jaren dwars zit, zegt Buzz terwijl jij peinzend naar de bodem van zijn lege whiskey glas kijkt. Hij aarzelt even. 'Tijdens die eerste maanreis heb ik een gigantische muis en een ieniemienie klein roze olifantje in de cockpit gezien. Volgens mij zagen  Neil en jij dat ook'.   Hij kijkt Michael vragend aan. 'Jij dus ook!', reageert die. 'Ik heb er nooit met iemand over gesproken, uit angst voor gek versleten te worden'. Opgelucht vraagt Buzz aan de barman om zijn glas nogmaals te vullen. Hij heft zijn glas op en zegt 'Ik toast op de gezondheid van de muis en het olifantje! De eerste knuffels in space'. 

Hiermee komt een eind aan de herinnering van Toet en Rozifantje aan een van hun leukste tijdmachine avonturen ooit.

π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½π‘‚½

NaschriftToet is een CliniClown muisje en hier te bestellen. Rozi is een creatie van Appelig en, helaas voor jullie, One-of-a-Kind.

1 opmerking:

Reacties zijn welkom. Altijd!