vrijdag 28 juli 2017

Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht



'Als de mensen maar niet denken..', zei Zoon gisteren naar mijn lip keek. Ik begreep meteen wat hij bedoelde. Ooit was er een tijd dat ik met enige regelmaat met een dikke lip of een gezwolle neus rondliep. Iets met in een opwelling van moederliefde een zoen op het voorhoofd van een slapend kind willen drukken. Om de een of andere reden was hij dan meestal net niet diep genoeg in slaap, hoorde mij binnenkomen en net wanneer ik mij voorover boog ging hij zitten wat meestal resulteerde in een hardhandige botsing die met name zichtbaar werd in mijn gezicht. Dan heb je op je werk wel wat uit te leggen, neem dat maar van mij aan. 

In die tijd leefde hadden wij nog buitenkonijnen. 's-Morgens, voor ik ging werken, tilde ik het deksel van het buitenhok even op, vulde het voerbakje en de hooi en stroo voorraad bij en deed de klep weer dicht. Nu ben ik licht motorisch gestoord en soms tikte ik tijdens die handelingen de steun waarop het deksel rustte weg. Soms kreeg ik die klep op mijn hoofd, soms op mijn vingers, soms schrokken de konijnen en ik slechts en een keer… klapte die klep met volle kracht op de brug van mijn neus met twee blauwe ogen en een opgezwollen fok tot gevolg.

'Heb je het deksel op de neus gehad?', vroeg een collega na het zien van de schade. 'Ja', antwoordde ik een beetje kort. 'Wat is er gebeurt?', vervolgde hij belangstellend. 'Deksel op mijn neus gehad', reageerde ik naar waarheid. Helaas, ik werd niet geloofd. Dat wist ik toen nog niet hoor. Daar kwam ik een paar jaar later pas achter toen ik het verhaal in geuren en kleuren in zijn bijzijn aan een collega vertelde. 'Dus het was echt waar?', zei hij verbaasd. 'Ik dacht dat je weer eens een botsing met het hoofd van dat jochie van je had gehad en dat je je schaamde over de impact die die botsing had gehad want volgens mij was je neus toen gebroken'.

Nu, jaren na dato kan ik nog om zijn verbaasde reactie lachen (en ben ik blij dat ik de bijbehorende pijn verdrongen heb) en realiseer ik mij dat sommige herinneringen met het verstrijken der jaren beter worden. 

1 opmerking:

Reacties zijn welkom. Altijd!