dinsdag 26 september 2017

Ik had al thuis moeten zijn ...

Ik wandel langs de Maas. Twee heren op leeftijd, een op de fiets, de andere op een scootmobiel, rijden mij voorbij. Een meter of wat voor mij stoppen ze, net als een tegemoetkomende fietser. 'He Piet', roept Scootmobiel tegen de tegemoetkomende fietser. 'Ga je mee naar…'. Waar Piet voor uitgenodigd wordt weet ik niet want, hoewel hij wel stil gaat staan, antwoord hij, 'Geen tijd joh. Ik had al lang thuis moeten zijn'. 

Ik doe moeite om niet in de lach te schieten. Het klinkt zo enorm Pietje Bel, Dik Trom en de Klinkhamer-tweeling en dat uit de mond van een man van achteraan in de 70, begin 80. 

'Hoe kom je zo laat?', vraagt Scootmobiel. 'Moet nog wat bedenken', is het antwoord. 'Je hebt zitten op een bankje aan de Maas zitten slapen in de zon', helpt Scootmobiel hem. 'Dat is geen smoes', antwoord Piet en onderdrukt een geeuw. 'Maar of ze dat gelooft….'.

De lach breekt pas door op mijn gezicht wanneer ik de mannen voorbij gelopen ben.. Arme Piet. Zo oud, en dan niet meer bang zijn voor je moeder (hoop ik) maar voor je vrouw.

1 opmerking:

  1. Zeg dat wel arme Piet... hoezo geen eigen leven meer?
    Denk dat ik (mijn lief en ik moet ik zeggen) het heel erg getroffen hebben met elkaar!

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!