dinsdag 12 september 2017

Spontaan

Tussen de middag gaan de mannen van ons team vaak wandelen. De dames en ik kiezen er meestal voor om naar de kantine te gaan maar het was vandaag zulk lekker weer, ik had iets te eten van thuis meegenomen, en dus liep ik met de mannen mee. De collega zonder postduiveninstinct mocht de route bepalen. 

Eigenlijk bepaalde Lady Sunshine de route. We liepen zo, in de zon, het dorp in. 'Daar kan je een mieters goeie kop koffie drinken', zeg ik en wijs naar Kaffee met. 'Da's modern, een koffiezaak', zegt de collega zonder postduiveninstinct. 'Die kom je tegenwoordig overal tegen'. 

We lopen door. Nog steeds door het dorp. 'Gaan we een ijsje eten bij De Verleiding?', vraag ik. De heren kijken mij verbaasd aan. 'Kan je ons mooi voor je verjaardag trakteren', zeg ik voor de grap tegen collega zonder postduiveninstinct. Collega met postduiveninstinct en telefoon met GPS zoekt het adres op na een keer fout gelopen te zijn staan we bij de ijssalon voor de deur. 'Ziet er lekker uit', zegt collega zonder postduiveninstinct. Ik ben het met hem eens. 'Helaas heb ik geen geld bij me', zeg ik Collega zonder postduiveninstinct ook niet. 

Collega met postduiveninsinct en telefoon met GPS biedt uitkomst. Vijf minuten later lopen we zonder de hulp van de GPS terug naar kantoor met in ons hand een bekertje met drie bolletjes (in mijn geval glutenvrij) vurrukkeluk ijs. 

Genieten hoor. Zo'n spontane actie!

2 opmerkingen:

  1. Heerlijk! Maar altijd zo moeilijk om weer aan het werk te gaan na zo'n actie. Overigens zie ik hier rond ons kantoor ook vooral mannen wandelen. Vreemd is dat...

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!