vrijdag 8 december 2017

Olifant in een porseleinkast

Aan het eind van de vorige eeuw gingen hij en ik scheiden. Ik verliet de gezamenlijke woning en nam samen met Zoon mijn intrek in een huisje aan de rand van het dorp. De materiële zaken die met Zoon en mij meeverhuisde bevatte onder andere het servies van mijn grootouders. Dat werd een van de pronkstukken in de nieuw aangeschafte servieskast. In de loop der tijd kwamen daar nog andere 'erfstukken' zoals het zilveren theeservies en een koffieserviesje wat mijn ouders ooit, nog voor hun trouwen, wonnen tijdens een motortoertocht bij. 

Voor dagelijks gebruik schafte ik een ikeaatje aan. Dat werd later, toen ik weer wat groter woonde en zeeën aan kastruimte had, aangevuld met van alles en nog wat. Als het maar kleurrijk was. Al dat kleurrijke spul stond te pronken op twee planken in de keuken en werd dagelijks zo niet wekelijks gebruikt. 

Zes jaar geleden besloot ik wederom te verhuizen. Dit keer ging ik kleiner wonen. Ik ruimde een heleboel spullen op maar van mijn serviesgoed kon ik geen afscheid nemen. Alles ging mee. Met een beetje proppen lukte het net om al het serviesgoed in de servieskast gepropt te krijgen. Er kon echt helemaal niks meer bij. Dacht ik. Maar ja, wat moet dat moet en langzaam maar zeker ging de kast uitpuilen. 'Servieskast opruimen' schreef ik een paar jaar geleden op mijn to-do lijstje. Er bleek een lekkage in de badkamer te zijn, de keuken was aan vernieuwing toe en ik dacht, 'Als die twee dingen opgeknapt worden is het een mooi moment om mijn servieskast uit te mesten... en dan koop ik meteen wat nieuw spul voor dagelijks gebruik want hier ben ik op uitgekeken'. Dat was twee jaar geleden. 

Ondertussen is de verbouwing weer een jaartje uitgesteld omdat ik zo nodig een nieuwe auto moest kopen en gisteren was ik het ineens zat. Het was tijd om en de servieskast uit te mesten en mijzelf op nieuw serviesgoed te trakteren. Zoals jullie kunnen zien is dat eerste ondertussen gelukt. Ik vond dingen terug (zoals het dessertbestek) wat ik al jaren kwijt was. Ook het middelste keukenkastje met daarin mijn collectie mokken en kommen moest er aan geloven en omdat ik zo lekker voortvarend bezig was en ik mij door mijn blog van gisteren realiseerde dat ik 90% van mijn handtassen nooit (meer) gebruik heb ik daar ook schoon schip in gemaakt. 

Het resultaat: een koffer met tassen en twee dozen met serviesgoed voor de kringloopwinkel en de belofte aan mijzelf dat ik meteen daarna op jacht mag gaan naar wat extra borden, kommen en mokken voor dagelijks gebruik. Niet te veel en alleen wat ik echt echt echt heel erg mooi vind want... mochten de borden voor dagelijks gebruik allemaal in de vaatwasser zitten dan kan ik altijd terug vallen op het servies van mijn grootouders. Tenslotte is Zoon zijn lompe 'olifant in een porseleinkast' jaren volledig ontgroeit. 

2 opmerkingen:

  1. Knap van je! Soms moet je streng zijn voor jezelf! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wel leuk om nog zo'n oud servies te hebben. Ik heb ook een Ikea-servies en we hadden nog wat oude borden waar we altijd van aten als we met z'n tweeen waren. Van die borden met stukjes er af en zo. Die heb ik met de verhuizing weggegooid. Kom op, zeg! Ik eet nu alleen nog maar van hele borden :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!