zaterdag 27 januari 2018

Update Mams: Uit logeren..

Vorige week schreef ik een blog over afschakelen. Op Wiebeltjes Facebook-pagina schreef ik, 'Ik hoef mij volgende maand pas weer in het ziekenhuis te melden' of woorden van gelijke strekking. Ik kan duidelijk niet in de toekomst kijken want gisterenmiddag is Mams in opdracht van de huisarts en in gezelschap van SchoonZus voor de zoveelste keer met een ambulance naar het ziekenhuis (in Eindhoven) gebracht. Dit keer omdat zij niet meer kon lopen in combinatie met een saturatie van rond de 60. In eerste instantie hadden de ambulancebroeders zoiets van, 'Er is niks aan de hand. Mevrouw klets dat het een lieve lust is en is niet echt kortademing' maar toen Mams eenmaal aan de apparatuur lag bleek dat het toch niet echt best met haar ging. 

In het ziekenhuis werd vastgesteld dat zij naast die lage saturatie enerzijds weer eens uitgedroogd was en anderzijds vocht achter haar longen en in haar benen had. Bij gebrek aan bed op de afdelingen long, cardiologie en geriatrie ligt zij op de afdeling MDL.

Vandaag ben ik even bij haar gaan kijken. Toen ik de kamer op kwam lag zij te slapen en echt, dan geef je er geen cent meer voor. Eenmaal wakker had zij toch weer praatjes. 'Ik heb vannacht gewoon in een bed geslapen (iets wat zij thuis al een paar jaar niet meer doet) maar ik heb wel kramp in mijn benen gehad en toen heb ik gegild, dat wil je niet weten'. Het commentaar van de kamergenoten sprak boekdelen. Dankzij vochtafdrijvers (en een catheter) was zij al een groot deel van het vocht kwijt. Haar enkels zijn in jaren niet zo slank geweest. Het feit dat zij al sinds gisterenavond met haar benen omhoog zit zal daar ook wel aan meegewerkt hebben. 

Vanwege de lage saturatie ligt zij niet aan de apparaten gekoppeld. Zodra de saturatie onder de 70 komt gaat er een alarm af en dat was bij Mam dus constant. Terwijl ik er was zijn ze tweemaal haar bloeddruk, pols en saturatie komen meten en heeft zij een halve liter bloed gekregen. Beter safe than sorry of zoiets. En toen kreeg Mam weer kramp. 'Zuster, kan ik datzelfde spul krijgen wat ik vannacht ook heb gehad, dat werkt goed'.  'Dat wil ik best geloven', zei de verpleegkundige, 'Maar dat krijgt u nu even niet. Dat was een morfine-preparaat en die geven we niet zo snel achter elkaar'. Terwijl Mam zich teleurgesteld in de kussen terugliet zakken wist ik waar haar praatjes vandaan komen. De morfine. 

Voordat ik naar huis mocht kreeg ik door haar eerst nog een lijstje met spullen  gedicteerd en de melding dat de was moest worden gedaan. Via haar flat om de spullen en de was op te halen ben ik even bij Broere en SchoonZus binnen gewipt om de spullen voor Mams af te geven zodat zij die morgen mee naar het ziekenhuis kunnen nemen. Gedrieen hebben we gegeten, de situatie Mams besproken (al valt er buiten het bepalen van de grens weinig te bespreken want Mams is zo eigenwijs als zij oud is) en daarna ben ik huiswaarts gekeerd al waar deel één van Mam haar was in het machine staat te draaien. 

Hoe nu verder? Time will tell maar voorlopig ligt zij weer even veilig. 

6 opmerkingen:

  1. Pfff. Ook al is ze in goede handen; niet leuk dit. Veel beterschap voor mams en sterkte voor jullie x

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel veel sterkte in deze onzekere tijden.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. He bah. Dat zijn geen fijne berichten. Sterkte met en voor haar!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jeetje wat een lage saturatie. Heel veel sterkte! X

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Pffft, wat een zorgen dan toch meteen weer. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh oh het is niet makkelijk als je op die manier oud moet worden.. En ja.. het is een hele zorg voor de kinderen. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!