donderdag 15 februari 2018

Het is zo leeg in huis...

Met enige regelmaat heb ik ervaren dat het lezen van de reacties op een van mijn twijfelblogs voldoende stof tot nadenken geven om een beslissing te nemen. Zo ook van de week. Na kort intern beraad met Zoon en the Boysz ben ik er uit. Buiten de eens door mij aangeschafte 'opa-stoel' zal niets van het meubilair van Mams de overstap naar Venlo maken. Wel heb ik een plekje bedacht voor de beschilderde melkbus en heb ik plaats gemaakt voor de enorme TV van Mams. Volgens mij is dat ding zo groot dat ik straks zonder bril (ik heb het over -7,5 en -5,25) TV kan kijken. Misschien overdrijf ik nu maar dan toch niet veel.
De schommelstoel en/of een fauteil van het bankstel komen er dus niet in. De ene zit voor geen meter en de ander zit heerlijk maar vind ik spuug lelijk. Dus heb ik besloten om wankele Poang te vervangen door een nieuwe stoel. Ik ben eral bijna uit. Van de week even proefzitten en dan kan de nieuwe zitplaats van the Boys aangeschaft worden.

Omdat ik al voor het overlijden van Mam met de gemeente Venlo geregeld had dat zij (de gemeente, niet Mams) op 16 februari het grof vuil (aka matrassen) zouden ophalen heb ik wel van de gelegendheid gebruik gemaakt om naast alle zich reeds in de schuur opgehoopte  rommel ook wankele Poang en het mini-TV-tje waar wij al zo'n zestien jaar naar kijken (en waarvan het beeld steeds slechter werd) aan de straat te zetten met als gevolg dat ik nu wel een heel leeg huis heb. Ik zou daar wel aan kunnen wennen, dus ik moet niet te lang wachten met de aanschaf van een nieuwe stoel ;-)

Het klinkt misschien gek, maar deze beslissing, dit stoppen met twijfelen, heeft rust in mijn hoofd gebracht. Rust die ik echt wel kan gebruiken. 


9 opmerkingen:

  1. Sterk dat je zo snel een beslissing hebt genomen. De boysz zullen verguld zijn met hun nieuwe stoel. En die nieuwe TV? Daar komt vast nog wel eens een foto van.
    Bij Plato staat nog een piepkleine Philips (30 euro op de tweedehands markt :-)). Zoon lacht zich telkens rot als hij dat ding ziet, maar ik kijk weinig. 't Is zo wel genoeg.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik had ooit een ieniemienie klein exemplaar inclusief video-recorder. Ik kocht suffertje en kreeg er een 17 inch tv bij. Toen huge (zeker in vergelijk met dat miniding wat we hadden). Nu lacht iedereen mij uit om dat kleine ding. Vanaf dit weekend lacht niemand meer. En later, als zoon het huis verlaat, dan neemt hij dat bakbeest mee. Denk ik. Maar misschien is het wel leuk naar een werkende tv te kijken, of bel ik ziggo toch maar eens voor het kastje wat bij mijn abo hoort en wat ik eerder niet wilde ... ;-)

      Verwijderen
  2. Beslissingen brengen gelukkig vaker rust! DIe is je zeker gegund! En die TV ook ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die TV had ik zelf nooit gekocht. Maar volgens mij herken jij dat wel..

      Verwijderen
  3. knopen doorhakken is niet altijd makkelijk. Maar eens gedaan geeft dat vaak wel wat rust inderdaad. Fijn zo!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Iets is een goed besluit als het goed voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat goed datje de knoop door hebt weten te hakken! En nu op naar de nieuwe inboedel.
    Fijn weekend ♥

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je. Ik heb een paar prachtige stoelen bij Trendhopper gezien. Ik ga vanmiddag even kijken of het wat is en hoe het zit... Als ik zo snel blijf beslissen... Is het zo gepiept..

      Verwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!