zaterdag 10 maart 2018

Lente in huis ...

Wachtend in de rij in de supermarkt zag ik de tulpen staan. 'Daar neem ik dadelijk een bosje van mee', dacht ik. 'Die staan vast leuk in de vaas van Mam die ik mee heb genomen'. 

Ik bedoel dan de bruin met oranje vaas die ik retro noem, maar ooit, toen Mam hem kocht, supermodern was en perfect paste bij het bruine bankstel met een oranje en een paarse (maar het kan ook een roze) streep op de kussens. 

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik mij dat de zware, ontilbare eikenhouten meubelen pas een jaar of dertig geleden de boventoon zijn gaan voeren in het huis van mijn ouders. Daarvoor stond er wel wat van eiken, maar die stoelen, en die salontafel waren wat lichter en luchtiger en bovenal verschuifbaar. De kasten waren van teakhout herinner ik mij ineens. Niet van die zware dichte gevallen, maar een beetje Lundia achtige kasten alleen in een donkere tint. Gek hoe makkelijk je de dingen vergeet. 

Uiteindelijk koop ik niet een maar twee bossen tulpen 'want anders ziet het er zo zielig uit..'. Een fout die ik vaker maak. Ik vergeet altijd die lange sprietbladeren van de tulp in mijn overweging mee te nemen. 
Als de boodschappen zijn opgeruimd zet ik de tulpen in de vaas. Dankzij die sprietbladeren was een bos wel voldoende geweest. Nu moet ik bladeren weg snijden. Ik laat het mes vallen en raap het op. Twee tulpen later ligt het mes weer op de grond. 'Doe je nou?', vraagt Toet. 'Ik zet de tulpen in de vaas', antwoord ik. 'Lijkt meer op messenwerpen', piept Rozi. 'Het is levensgevaarlijk daar in de keuken'.  Ik geef geen antwoord, pak de laatste tulp en weer valt het mes uit mijn handen. Zuchtend raap ik het op, zet de laatste tulp in de vaas en dan is het moment van een plekje zoeken aangebroken. Vroeger kon ik nog wel een bos bloemen kwijt op de TV kast maar dat ding van Mam is kastvullend. 

Ik zie de melkbus van Mam staan en krijg een brainwave. Ik zet de tulpen op de melkbus. Niet de meest stabiele plaats maar er wonen hier geen kleine kinderen dus wat kan er gebeuren?

Tevreden laat ik mij met een kop koffie op de bank vallen. 'Waoz det en poging om die flowers ertistiek in de vase the doen?', vraagt Moeltje mij. Met opgetrokken wenkbrauw kijk ik hem doordringend aan. 'Tulpen zijn niet geschikt om artistiek te schikken', brom ik. 'Den is het wearskijnlijk ook niet so erg when the Boysz die vaas with flowers laten fallen', antwoord de kleine beer schalks. Ik volg zijn blik en zie hoe het Toet gelukt is zich vast te klemmen aan een van de oren van de melkbus. Via de schoenen van Zoon ziet Rozi kans het staartje van Toet vast te kruipen en onder luid gegiebel van Toet klimt hij via diens rug, oren en hoofd naar de vaas toe. 

'Ahum, waar zijn de heren mee bezig?', vraag ik. 'Kijken met de oogjes', piept Rozifantje. 'Een daarom zie ik niks', bromt Toet, 'Want Rozi heeft een pootje voor mijn oog'. Rozi draait zich om en tikt met zijn slurf tegen de vaas. Hoewel die steviger staat dan gedacht roep ik, 'Pas op Rozi, dadelijk valt de vaas'. 'Dan koop je toch een nieuwe', zegt Toet terwijl hij zijn schouders ophaalt zodat Rozi zijn evenwicht verliest en naar beneden roetsjt om in de schoen van Zoon te belanden. 'Kan niet', antwoord ik. 'Het is een erfstuk en daarmee onvervangbaar'.  Zuchtend laat Toet zich bovenop Rozi vallen. 'Kom Rozi, dan gaan we op de vensterbank zitten, bij de orchideรซn....'. Schalks kijkt hij mij aan en vervolgt zijn zin.. 'Dat zijn ook erfstukken maar no way dat jij die in leven weet te houden. Jij hebt geen groene vingers... '.



Wijselijk doe ik er het zwijgen toe. Ik weet namelijk dat die grote kleine muis gelijk heeft. Ik heb geen groene vingers...

؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂؂

NaschriftToet is een CliniClown muisje en hier te bestellen. Rozi is een creatie van Appelig en, helaas voor jullie, One-of-a-Kind. Moeltje is 20 jaar geleden in de rugzak van Zoon meeverhuisd vanuit het grote Amerika.

9 opmerkingen:

  1. Schattige interactie met de jongens! Zo leuk... ik had precies zo'n vaas. Gekocht of gekregen weet ik niet meer. Paste ook goed bij mijn interieur toen! Tulpen blijven mooi rechtop staan als je ze een stuk korter maakt zodat ze kunnen groeien in de vaas. Ik heb ook tulpen staan, heerlijk! Fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. I know, van dat kort knippen... Maar ik vind ze hangend zo leuk... Dus ik kan mijn hart ophalen lopende de week... ;-)

      Verwijderen
    2. Oh dat meen je? Dat je ze hangend leuk vindt.. Nee dan moet je niet gaan knippen.. ๐Ÿ˜Š

      Verwijderen
    3. Er staan er te veel in een vaas (volgende keer toch maar een bosje kopen) dus ze hebben nauwelijks ruimte om te gaan hangen... Ze groeien wel als kool...

      Verwijderen
    4. Ze groeien sowieso minstens 10-15 cm. Ik maak binnenkort ook een logje hierover... ๐Ÿ˜œ

      Verwijderen
  2. Prachtig verhaal en mooie combinatie van tulpen en vaas.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het lijkt meer op messen werpen :-D Wat een intelligente Boysz heb jij toch.
    Ik houd van tulpen omdat ze zo chaotisch bloeien en groeien. Krijg ik een heerlijk losbandig gevoel van. Geweldig blog ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat stel is net zo erg als een complete kleuterklas. Maar ja, je houdt van die doerakken, he?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een complete kleuterklas is een beetje overdreven.. Een beetje... ;-)

      Verwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!