woensdag 14 maart 2018

Vijfentachtig ...


Begin januari vroeg Mam ineens aan SchoneZus, 'Heb jij de polis van Yarden al binnen? Ik heb nog niets ontvangen en er is ook nog niets afgeschreven. SchoneZus had al wel bericht van Yarden gehad dus zij waagde er een telefoontje aan. Het antwoord, 'Mevrouw wordt in maart vijfentachtig en vanaf die leeftijd hoeft men geen premie meer te betalen'  maakte Mam blij en was voor haar het gespreksonderwerp van de dag.

Vandaag stond Mam's vijfentachtigste verjaardag op de planning. Het mocht niet zo zijn. Mam heeft niet van het premievrije leven mogen genieten. Haar kennende maakt zij daar vandaag, gezeten op haar wolkje, echt wel een opmerking over tegen Pap. Voor mij zit deze eerste gedenkwaardige dag zonder Mam er bijna op. Ik kan niet anders zeggen dan, 'Het voelt vreemd en de wetenschap dat zij er niet meer is staat meer op de voorgrond dan anders'. En dat is dan weer heel normaal.

8 opmerkingen:

  1. Het leven gaat door hè Wieb.. ik had dat ook met mijn moedertje. Ik mis haar nog geregeld, maar het is goed!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Yup, het leven gaat door. Gelukkig maar..

      Verwijderen
  2. Iedere bijzondere dag die je voor het eerst meemaakt na een overlijden is even (of een heleboel) slikken. Maar langzaam wordt het gemakkelijker. En het is ook goed dat je haar mist, dat betekent dat jullie het goed gehad hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Precies wat Mrs. T hier schrijft. Fijne avond met mooie gedachten aan je moeder.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hef het glas naar het wolkje. In je gedachten zijn jullie samen. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Eerste verjaardag zonder je moeder, sterkte! Vorige week was de eerste sterfdag van mijn vader, tijd gaat zó snel.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. het zijn rare dagen en dat blijft ook zo. Dat vind ik eigenlijk wel mooi. Dat zelfs hun verjaardagen niet vergeten worden.

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!