woensdag 18 april 2018

Afkicken

Sinds een kleine drie jaar eet ik op advies van de huisarts glutenvrij. In het begin leek het al etiket lezend dat ik zo ongeveer niets meer mocht hebben en mijn koop- en eetpatroon veranderde drastisch en dat was goed. Koekjes, chocolade, chippies, snacks.... Ik liet het allemaal aan mijn neus voorbij gaan want ja, niet glutenvrij. Dacht ik. Ondertussen weet ik beter. Er zijn best glutenvrije koekjes te krijgen en sommige smaken niet eens onaardig. Toch kan ik mij tijdens het boodschappen doen best inhouden... wat koekjes betreft. Chocolade is een ander geval en sinds een paar weken zijn de chips. AH verkoopt biologische paprika chips die wat zompig maar ook glutenvrij zijn en toen ik daar eenmaal achter was bekeek ik nog wat etiketten en kwam erachter dat ik die nibbits-meuk ook mag hebben. En ik blijk Ben & Jerry's ook lekker te vinden en gelukkig (het is maar hoe je het bekijkt) zijn sommige varianten glutenvrij.

Zomaar ineens zat ik weer tot over mijn oren in de snaai. Iets wat ik niet wil. 'Komt door de emoties' maakte ik mijzelf wijs, maar met sommige dingen heb ik, wanneer ik er eenmaal aan begin, nooit maat weten te houden.  Chcolade, chips en ijs.  Arghh. Ik kan het goed in de winkel laten liggen, maar als ik het koop... Dan moet het op. Dubbel aaarggh. Buiten dat het ongezond is, is het ook slecht voor de lijn. De hoogste tijd dus om af te kicken. Dat viel niet mee. Vorige week kickte ik nog vooral aan.

Deze week ben ik begonnen met afkicken, 'Want', zei ik tegen mijzelf, 'Als je de discipline op kunt blijven brengen om met enige regelmaat te gaan rennen, kan je ook de discipline opbrengen om niet te snaaien'. Afkicken als het spul niet in huis is, dat is simpel maar ook hardstikke nep. Dus kwam er begin van de week een halve liter ijs in huis. Ik heb er zowel gisteren als vandaag als toetje wat van gegeten... en de bak zit nog voor meer dan de helft vol. Vandaag heb ik een zak nibbit chips gehaald. Van die staafjes. Ik mocht één bakje leeg peuzelen. Dat heb ik gedaan. De zak ligt dichtgevouwen optafel, en ik taal er niet naar.  Nee, ik ben er nog niet. Maar het begin is er. Het is nu gewoon een kwestie van volhouden. En de balans vinden met rennen want alle wilskracht lijkt deze week naar het niet snoepen uit te gaan. Da's ook weer niet de bedoeling. Ik ga voor de en-en variant. En rennen, en  NIET snaaien.

Hum, die zin moet ik nog even herformuleren. Het universum verstaat het woordje niet niet. Dadelijk doe ik weer hetzelfde als van het weekend. Rennen en snaaien. En rennen en snaaivrij door het leven gaan. Hum.. Ik voel dat ik op de goede weg zit.

Zijn er eetbare dingen waar jij een zwak voor hebt? Of ben jij altijd sterk?




6 opmerkingen:

  1. Pindarotsjes, daar kan ik niet vanaf blijven. Die koop ik dus nooit meer.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kan niet afblijven van TonyLoney chocolade, die met karamel en zeezout ... zout en hartig, alles ineen :-)
    Succes nog met volhouden jij!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat lukt mij dan weer wel.. Maar het karamel zeezout ijs van Haagen Dasz...

      Verwijderen
  3. Zoute drop. Dus dat koop ik nooit. Verder ben ik niet zo'n snoeperd.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben dol op hartig. Chips, nootjes, toastjes, kaas. En vriendje snaait elke dag hartig. Ik zit r naast sterk te zijn. Kwijlend maar sterk.

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!