dinsdag 17 april 2018

Ergens tussen toen en nu ...

2018 Maaszicht vanaf de Blerickse kant

Zondagmorgen ging ik even naar buiten. De Maas zag er prachtig uit, riep gewoon om een foto. Ik wilde vooral veel water op de foto en niet die enorme brede berm. Ik liep de pier in de passantenhaven op. Nou ja, liep? Ondanks de reling liep ik meer dan voorzichtig, bijna aarzelend, met samengeknepen billen over dat 'ding' om zo dicht mogelijk bij het water te komen. Voor mijn gevoel wiebelde hij alle kanten op. Ik nam een foto, keerde mij om, voelde weer een beweging en onder toeziend oog van een geamuseerd echtpaar op vergevorderde leeftijd viel ik niet in het water. Maar het had gekund, zo aarzelend en wankel als ik over de pier zwalkte.

Eenmaal op de Stadsbrug aangekomen dacht ik ineens dat ik ergens tussen toen en nu iets van mijn spunk ben verloren. In 1990 draaide ik mijn hand niet om voor een brug als deze. Wat is er met mij gebeurt? Ouder en wijzer geworden? Angstiger? Verstandiger? Of gewoon moe van drie km aan een stuk hardlopen en daardoor wat wiebeliger dan normaal? Wie het weet mag het zeggen!

1990 Nepal 

8 opmerkingen:

  1. Het zal het laatste wel zijn Wieb! Niet zo gek ook toch?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je bent de tweede al die het zegt. Ik word helemaal blij van jou (jullie). x

      Verwijderen
  2. http://www.1limburg.nl/l/63745
    Jij toch niet? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, andere passantenhaven. Ik stumperde in Blerick, niet in Venlo.

      Verwijderen
  3. Ik ben ook banger dan vroeger. Misschien omdat we meer nadenken bij wat we doen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een andere verantwoordelijkheid... Je kind(eren) niet alleen achter willen laten blijven.... En iets minder soepel, dat ook..

      Verwijderen
  4. Heel herkenbaar. Ik ben tegenwoordig al bang op het keukentrapje. Ik denk dat het inderdaad verantwoordelijkheidsgevoel is. Niet alleen het feit dat je je kind niet alleen achter wil laten maar ook vanuit het besef dat het helemaal niet handig is als je zes weken op bed ligt met een been (of twee) in het gips.

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!