zondag 22 april 2018

Vliegles



Nu het ineens zomer is sleep ik bij gebrek aan een makkelijke tuinstoel dagelijks een van de nieuwe fauteuils naar buiten. Zo ook vandaag. Makkelijk gezetten, met een boek in mijn handen, geniet ik van de prikkende zon tegen een strakblauwe lucht. De zon prikt zo, dat ik de parasol naar buiten haal. Het is of de wolken daar op gewacht hebben want ineens is de parasol niet meer nodig. Ik klap de parasal dicht en zet deze binnen. Omdat ik toch bezig ben zet ik ook het wasrek met de bijna droge was binnen. Ik ga weer buiten zitten maar het is ineens te koud voor het hemdje en de korte broek die ik aan heb. Tijd om iets anders aan te doen.

Ik zet de fauteuil ook alvast binnen. Nu het zo veel koeler wordt is lezen op de bank ook een goede optie. Alleen de kruk met daarop mijn boek staan nog buiten. Staand in mijn slaapkamer trek ik net mijn joggingbroek aan wanneer ik de eerste donderklap hoor. De klap wordt gevolgd door vele druppels water. Heel veel druppels water. Ik schiet mijn croqs aan en loop de kamer binnen. Door de open deur slaat het water naar binnen. Mijn boek is al doorweekt. Snel pak ik de kruk met boek op en 'ren' naar binnen. Daar is het natter dan goed voor mij is en met een sierlijke boog (enige dichterlijke vrijheid is op een moment als deze wel geoorloofd toch?) glijd ik uit en vlieg de kamer in. Mijn linkerschouder, elleboog, heup, pols en kruk vallen met een luide klap op de grond. Even blijf ik stil liggen, voel de regen op mijn benen neerspatten. Ik sta op, loop voorzicht het balkon op, sluit de deur en loop nog voorzichtiger terug naar binnen. Ik gooi mijn croqs uit, loop naar de keuken, pak een handdoek om de natte vloer bij de deur te drogen en voel de steken door de linkerkant van mijn lijf gaan.

Nee, zo ver ik kan beoordelen heb ik niks gebroken. Zelfs mijn 'trots' is slechts een klein beetje geknakt. Een ding weet ik zeker: Morgen ben ik zo beurs als wat. En de zon... Die doet net of er niets is gebeurt en staat weer te stralen aan de hemel. Zij wel.

6 opmerkingen:

  1. Ohhh pechvogel... maar o zo herkenbaar die actie! Beterschap, hoop dat het allemaal meevalt uiteindelijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gevallen vrouw. Ik weet ongeveer hoe dat voelt. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ai, Hopelijk alleen 'maar' spierpijn morgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. He bah!! Inmiddels een paar dagen verder. Hoe is het met de blauwe plekken en de spierpijn?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Even snel, hè? Haastige spoed enzo. Ik hoop dat de schade (en de schrik)mee viel.

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!