donderdag 3 mei 2018

2 minuten en wat ik niet begrijp ...

Geboren aan het begin van de jaren zestig ben ik groot geworden met 'twee minuten stilte op 4 mei om acht uur 's-avonds' om de Nederlandse oorlogsslachtoffers te herdenken. Gevoelsmatig vind ik twee minuten een wassen neus. Wat is nu twee minuten per jaar? Vanuit het oogpunt van één persoon niks, noppes, nadah maar wanneer een hele natie twee minuten stil is, heeft dat best wat impact. Ik vind dan ook dat dit een traditie is die we tot in de lengte der dagen door moeten trekken. In ere moeten houden, opdat wij niet vergeten. Omdat oorlog en daarmee (Nederlandse) oorlogsslachtoffers helaas nog steeds aan de orde van de dag is.

Ondanks dat ik het een prima traditie vind, snap ik dat er winkeliers zijn die hun zaak op 4 mei in de avonduren graag open houden. Iets met hard op weg zijn naar een 24 uurs economie. Als het personeel dat daar behoefte aan heeft maar wel in de gelegenheid gesteld wordt om van 20:00 tot 20:02 uur deel te nemen aan de nationale herdenking. (Ik noem nu bewust het winkelend publiek niet want die zijn van niemand afhankelijk om heel even stil te zijn). 

Verder begrijp ik dat wij die de Nederlandse nationaliteit hebben de Nederlandse oorlogsslachtoffers herdenken maar ook dat er mensen zijn die van het moment gebruik (willen) maken om slachtoffers van een andere nationaliteit te eren en te herdenken. In wezen zit daar wel wat in. Ten eerste wonen er niet alleen Nederlanders in Nederland maar veel belangrijker: zonder de internationale militaire inzet in de jaren '40-'45 van de vorige eeuw waren wij nooit bevrijd en hoewel Duitsland een beschaafd land is wil dat niet zeggen dat de van oorsprong Nederlandse bevolking in de gelegenheid gesteld zou worden om hun doden te herdenken. In mijn ogen is er dus niets mis mee om op 4 mei die oorlogsslachtoffers te herdenken waar je de meeste connectie mee hebt. 

Ik kan zelfs begrip opbrengen voor mensen die om welke reden dan ook (economisch, nationaliteit, whatever) geen twee minuten stil willen zijn op 4 mei. Echt. Waar ik niks mee kan zijn mensen die bij voorbaat aankondigen de twee minuten stilte te willen verstoren (en dan met name tijdens de kranslegging op de Dam) omdat zij het niet eens zijn met de beperking 'Nederlands'  bij de te herdenken oorlogsslachtoffers. Terwijl ik denk, 'Niemand kan voorschrijven wie jij in je hart en gedachten hebt tijdens de twee minuten stilte'. 

Maar ik ben waarschijnlijk wat simpel en naïef in dit soort zaken. 

9 opmerkingen:

  1. Dan zou iedereen zoals jij moeten zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Amen!
    Al vind ik ook dat winkels voor dat ene moment per jaar best 'ns wat eerder hun deuren mogen sluiten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed geschreven. Ik ben van "eind jaren zestig". Ik vind dat 2 minuten stil zijn moet blijven. Goeie afsluiting van je blogbericht.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Je bent niet simpel, en niet naïef. Want dan ben ik het ook. En ik weet dat dat niet zo is........

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is goed die herdenkingen. En tot op zijn minst zolang er mensen zijn die de oorlog meegemaakt hebben moet dat ook blijven!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het is mijn ogen ook heel simpel: als je mee wilt doen doe je dat (en krijg je ook de mogelijkheid om dat te doen) en als je niet mee wilt doen, ook goed.
    Zolang beide kanten elkaar niet lastig vallen met wel of niet stil zijn is er toch niets aan de hand?

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!