maandag 28 mei 2018

Bonfire



Maandagochtend, kwart voor acht. Ik heb een training in Venlo waardoor ik en een kwartierl later van huis kan dan normaal en kan lopen. Wie wil dat nu niet met dit weer?

Normaal loop ik over het fietspad onder langs de dijk naar mijn werk maar het is daar druk. Dus klim ik het trappetje op om over het wandelpad boven op de dijk te lopen. Dat was niet zo'n heul slim idee. 

Ik had er een meter of 50 opzitten toen ik iets kleins voor mijn voeten weg zag springen. 'Een padje', dacht ik jubelend vertederd enthousiast. Bij de volgende pas sprongen er twee weg, toen vier, toen twintig en toen...

En toen liep ik, in mijn kekke jurk met mijn rode rugzak op mijn rug, als Bonfire tijdens een dressure dinges dinges over de dijk. Voet optillen, paar keer bewegen en wachten tot alles weggesprongen was, voet neerzetten, volgende voet optillen, achterlijke beweging herhalen. 

Heb ik weer. En de punten van jury vielen ook zwaar tegen. Snif.

5 opmerkingen:

  1. Reacties
    1. Baby padjes... Heul klein... Dus nog bijna schattig..

      Verwijderen
  2. Ik ken ze, ooit zaten ze met honderden op de stoep bij mijn dochter.. Ik vind ze echt goor en die ouders helemaal...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Reacties
    1. Wellicht op Dumpert, gemaakt met een dashboard camera ;-)

      Verwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!