woensdag 2 mei 2018

Vraag 1, les 11: Hulp gevraagd!

Het einde van de opleiding Voedingskunde komt in zicht. Het is tijd om vraag 1 van les 11 te beantwoorden. Deze luidt, houd je vast, Ben je wel eens in aanraking geweest met iemand die een voedselallergie heeft? Is dat niet het geval, vraag je familie of kennissen dan eens naar hun ervaringen. Doe over ten minste één geval van voedselallergie zo uitgebreid mogelijk verslag'. Mijn eerste reactie is: 'Heb je een uurtje' maar toch vind ik het lastig om deze vraag te beantwoorden. Het voelt als valsspelen. Bovendien, waar ga ik voor? Welke ervaring schrijf ik uit? 

Ga ik voor de eerste keer dat ik een allergische reactie op eten had? Het was tijdens een werklunch tijdens een trainingsdag. Ik heb het middagprogramma niet meegekregen. Na het eten van een vijftal scampi's (in knoflooksaus) zwollen mijn lippen op en kreeg ik het dusdanig benauwd dat een collega mij en mijn piepende longen naar huis heeft gebracht. 

Daarna kwamen de reacties op kersen, rauwe wortel, appels, peren, pruimen, tomaten, paprika, walnoten, hazelnoten... eigenlijk alles. Piepende ademhaling, blauwe blaren op mijn lippen en ademnood tot het gevoel te stikken aan toe. Wat hielp tegen de ademnood was een bekertje melk of twee, drie. Twintig jaar later trof ik een huisarts die adviseerde wat rustiger aan te doen met de melk omdat hij wel eens een geval mee had gemaakt waarbij het medicijn (de melk) eigenlijk de ware oorzaak van het probleem was. Weer tien jaar later bleek dat hij gelijk had. Zo min mogelijk lactose tot mij nemen scheelde een slok op een borrel en met name mijn darmen werden een stuk rustiger. Ineens kon ik weer fruit en zo eten zonder acuut piepend in blauwe blaren uit te barsten. Nog wel niet ongelimiteerd maar hé, wie wil er nu ongelimiteerd fruit eten. Dat spul zit nu eenmaal barstensvol vitamines en suikers en als er een ding is waar mijn lijf niet blij van wordt dan is dat suiker. En gluten... Daar krijg ik hyperactieve darmen van, een knallende koppijn en een energielek van hier tot Tokyo. Om over de pijn in mijn gewrichten nog maar te zwijgen. 

D'r zit een voordeel aan die glutenintollerantie of beter gezegd aan het feit dat ik de laatste drie jaar met een grote boog om gluten heen loop: ik kan weer, zonder vieze lactasepillen te moeten slikken, lactose verdragen. 

Hum, misschien ben ik nog wel voor iets allergisch en kan ik, wanneer ik ontdekt heb wat het is en dat laat staan, weer gluten eten. Ik droom nog steeds van een dood-ordinaire bruine boterham met kaas.

Hoe zit het met jou? Heb jij een of andere voedselallergie en zo ja, waarvoor en hoe merk je dat?

4 opmerkingen:

  1. Gluten, anders voor niets intolerant of allergisch.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Da's meer dan voldoende toch... x

      Verwijderen
    2. Chocola. Ik krijg er migraine van :(

      Verwijderen
  2. Het lijkt me zo ontzettend lastig. Ik heb gelukkig helemaal geen voedselallergieën. Misschien zou het voor mij wel goed zijn als ik een chips-allergie ontwikkelde of zo.

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!